| |
 Geri |
|
| |
 |
Uçan ayaqqabı
06.10.2008 00:24:02
Mənzilə yenicə köçdüyü üçün həyatı təzəcə qaydaya düşmüşdü. Hər gün vaxtında işinə gedib, axşam da vaxtında qayıdırdı.
|
|
| |
Hər dəfə evdən çıxanda birinci mərtəbənin pəncərəsində oturub onu salamlayan balaca uşaq diqqətini çəkmişdi. Çox məsum gözləri vardı. İşdən qayıdanda da hər dəfə o məsum gözlərlə qarşılaşırdı. O uşaq diqqətini çəkmişdi, onunla danışmaq istəyirdi.
Günlərin birində həmin pəncərəyə yaxınlaşdı. O uşaqla danışmağa başladı. Sanki bu uşaq daxilində böyük bir dünyanı daşıyırdı. Artıq bu görüş və söhbətləşmələr müntəzəm xarakter almağa başlamışdı. Uşağın atasının Almaniyada olduğunu, yeddi ildir anası ilə yaşadığını, bu illər ərzində atasından bir xəbər almadığını öyrəndikdə çox məyus olmuşdu. Bəlkə də, uşağın daxilində böyük bir dünyanı gəzdirməsi atasının həsrətindən qaynaqlanırdı.
Ramazan bayramı yaxınlaşırdı. Uşağa bir hədiyyə almaq istəyirdi. “Bayramda sənin üçün nə alım?” - soruşduqda uşaq: “Uçan ayaqqabı”, - cavabını vermişdi. Hər halda uşağın fantaziyasıdır deyib, onun cavabına o qədər də ciddi yanaşmamışdı.
Bayram günü bir neçə ayaqqabı alıb, uşaqgilin qapısını döydü. İlk dəfə uşaqla birbaşa görüşəcəkdi. Qəribə bir həyəcan bürümüşdü onu. Qapını əlil arabasında bir uşaq açdı. “Uçan ayaqqabı istədiyim üçün bağışlayın. Axı atamın yanına başqa cür gedə bilməzdim”, - deyə onun üzünə gülümsədi...
|
| |
|
| |
|
|
|
| İrad tutulmamışdır. İlk iradçı olmaq üçün tıklayın!
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
 SORĞU |
|
|
|
|
|
|
|
|
Eyni kateqoriyadan digər xəbərlər
