| |
Düşüncələrimizdə, məişətimizdə o qədər yanlışlarımız var ki. Ölünün haqqı ilə dirinin haqqını bir-birinə qarışdırırıq. Camaatın yolunun üstündə çadır tikib, ehsan veririk. Məlum günlər keçəndən sonra ölü də yaddan çıxır. Xərclə, borcla yas mərasimi keçirir, başdaşı qoyuruq. Halbuki ölünün bizdən bu mövzuda heç bir istəyi, təmənnası yoxdur. İstədiyi duadır, Qurandır, onu da göndərə bilsək. Söhbət yasdan düşmüşkən, deyək ki, matəm üç gün olmalıdır. Bu, Peyğəmbərimizin buyruğudur. Amma biz bu məsələni bir ilə qədər uzadırıq. Bu, doğru deyil, ən azı ona görə ki, israfdır. İsraf da heç arzu edilməyən işdir.
Hər kəsin haqqını özünə verməyə çalışaq, ölünün haqqını ölüyə, dirinin haqqını diriyə. Onda öz haqqımızı da taparıq.
Zaman |
Geri
Eyni kateqoriyadan digər xəbərlər
