| |
 Geri |
|
| |
 |
Atamın xatirəsi
17.12.2007 12:19:37
Atamı, doğrudan da çox sevirdim |
|
| |
Atamı, doğrudan da çox sevirdim. Onun ailəsinə qarşı fədakarlığı məni heyran edirdi. Hər gün işdən yorğun gəlsə də, bunu büruzə verməməyə çalışır, əlindən gəldiyi qədər bizim qayğımızı çəkirdi. Həftə sonları isə bütün gününü bizimlə keçirirdi. Darıxmayaq deyə bizi əyləndirirdi, bizimlə birlikdə krossvord həll edirdi...
31 yaşımda atam dünyasını dəyişdi. İlk vaxtlar onun yoxluğuna alışa bilmirdim. Sanki hər yerdə onu görürdüm.
Bir dəfə Atalar günü münasibətilə poçt idarəsi xüsusi bir marka çap etdirdi. Üzərində krossvord, gözlük və bir qəhvə fincan var idi. Bu marka mənə atamı xatırlatdı. Birini aldım və pulqabıma qoydum. Atam yadıma düşən kimi bu markaya baxırdım.
Bir dəfə işdən qayıdanda pulqabım oğurlandı. Polisə müraciət etdim, oğrunu tutdular, pulqabımı mənə qaytardılar. Ancaq marka yerində yox idi. Pullarımı itirsəydim, bəlkə də, bu qədər məyus olmazdım.
Bu hadisənin üzərindən iki həftə keçmişdi. Günorta yeməyindən sonra kiçik bir gəzintiyə çıxmışdım. Nadir hallarda belə gəzintilərə çıxırdım. Bu vaxt yerdə bir kağız gördüm. Əvvəlcə fikir vermədim. Bir neçə addım aralandıqdan sonra sanki bir səs mənə: “Get o kağızı götür”, - dedi. Geri qayıtdım və kağızı götürdüm. Nə görsəm yaxşıdır: bu, o gün itirdiyim marka idi.
Hər şey üst-üstə düşmüşdü. Yeməkdən sonra gəzmək adətim olmasa da, gəzməyə çıxmışdım, üstəlik, markaya külək də toxunmamışdı, ya da başqa bir marka kolleksiyaçısına da rast gəlməmişdi... Halbuki bu neçə gündə onun başına çox iş gələ bilərdi. Ancaq bunların heç biri baş verməmişdi. İzdihamlı bir küçədə o markanın yalnız mənim qarşıma çıxması və yalnız mənim gözümə görünməsi təsadüf deyildi. Ağlamağa başladım. Sanki o an atam mənə kənardan tamaşa edirdi...
|
| |
|
| |
|
|
|
| İrad tutulmamışdır. İlk iradçı olmaq üçün tıklayın!
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
 SORĞU |
|
|
|
|
|
|
|
|
Eyni kateqoriyadan digər xəbərlər
