| |
 Geri |
|
| |
 |
| Bəhruz NAĞI |
|
| Hər anın öz hökmü var | |
| 20.12.2007 | |
| Əsrlər, aylar, illər, günlər...Və daha nələr,nələr,nələr... | |
|
| |
Bir də bu nələri birləşdirən məhvum-Vaxt! Ya da Zaman! Əslində heç fərqi yoxdur.İkiki də durmadan yol gedir. Heç kimi, heç kəsi gözləmədən.Çünki ikisi də hüdudsuz, sərhədsizdir, sonsuzdur.Bəşər övladı yaranandan indiyə kimi əriyib yox olur.Hara hopur ,hara yox olur, heç kim bilmir. Bircə “insan” adlanan fərdlər üçün sonludur. Gözünü açıb-yumursan, görürsən, başqaları üçün adi su kimi axan Vaxt kimlər.Təəssüf ki yalnız bu məqamda bir çoxları “Vaxt” anlayışının dəyərini anlayır.Beləliklə də fəsillər ötür, illər keçir, zaman labirinti isə vuran nəbz kimi durmadan işləyir... Biz insanlarsa, bu günün işini sabaha qoya-qoya yaşayırıq. Daha doğrusu,yaşayırıq, yarışa çıxmış kimi qaçırıq zaman labirintində. Bəzən zamanı qabaqlamaq da istəyirik. Dəqiqələri, saniyələri saya-saya, günləri ötürə-ötürə bu günün astanasından yeni dolu qəlbimiz də bizimlə bərabər tələsir, tələsdikcə daha da artır döyüntüləri. Elə bil döyüntülər hər keçən anın üstünə öz ağır ştampın vurur. Bu ştampın ağırlığı da keçmişimizi bizdən aralayır, get-gedə dünən bu günümüz kimi yaşadığımız keçmiş bizə yadlaşır, rəngini itirib solğunlaşır. Yalnız gələcək, “parlaq gələcək” işıldayır süurumuzda : “ nə vaxtsa bu belə olacaq?!”, “ nə vaxtsa filan arzum çin olacaq?!” Bizdə bu “ nə vaxtsa “ lar həyata keçəcək. Bunların səsi də içimizdə-qəlbimizdə qaranlıq bir küncündə dilsiz körə kimi nələri dəf edərək hayqırır! “ Bu günlə yaşa! Axı, “ lazımsız əşya” kimi kənara itələdiyini dəqiqələr, günlər sənindir.Onları qova-qova hara gedəcəksən? Axı vaxt gələcək, bu say sona çatacaq, sayılası heç nə qalmayacaq! Qalan da bircə keçmışın oalcaq. Bir vaxtlar tələsə-tələsə üstündən qara örtük çəkdiyin keçmişinlə üz-üzə duracaqsan! Vaxt gələcək... “
Belə bir məsəl var: “ Ömrümüzün yaxası Vaxtın əlindədir, Vaxtınsa xoşluğu baxtın”. Qəribədir,ilk baxışdan sadə görünən bu szlərdə nə qədər dərinlik var...Axı heç kim sabah onu hansı ”sürpriz”lərin gözlədiyini bilmir. Biri zamanın amansız pəncələri altında əzilir, digəri taleyin qanadlarında yüksəkliklərə uçur...
Vaxt yca bir məfhumdur.Heç kim o ucalığa yüksələ bilməz.Bəziləri “nərdivan” qoyub çıxıb da.Elə indi də var, sabah da olacaq belələri. Amma heç kim nərdivanın son pilləsinə qədəm qoymayıb. Hərə bir pillədə büdrəyib.İlk pillədən yıxılanlar da var, yarıya qədər çıxanlar da. Hələ son pillədən yuvarlanan da. Aşağıda isə onları dibsiz uçurumlar gözləyir.
Səndemə əsas pillələrin sayı deyil, addımların möhkəmliyidir. Həyat nərdivandakı kimi. Hər addımını yüz yox, min ölçməli, bir biçməlisən. Yoxsa yıxılarsan çirkab burulğanına. Yıxıldınsa bir daha qalxmayacaqsan. Yox, əgər qalxdınsa, onda “xoşbəxtlik “ adlanan şirin, dadlı bir hissin təhrikiylə yenidən üz tutacaqsan qaçmağa. Bir röya qədər uzaq, bir xülya qədər əlçatmaz olan bu hissə görə günlərini üst-üstə calayırsan və xoşbətlik dünyasına qonaq olmamış, xoşbəxtlik marafonunun üzvünə çevrilirsən. Və nə vaxtsa əliniz bu qəribə nemətə çatanda hər şey adiləşəcək. Deməli, xoşbəxtlik nə sənə nə də mənə həmişəlik nəsib olan nemət deyil. Sadəcə hamımızın nə vaxtsa ani də olsa daddığı, ya da dadacağı gözəl bir hissdir...
Bəhruz Hacı Nağı
|
| |
|
| |
|
|
|
| İrad tutulmamışdır. İlk iradçı olmaq üçün tıklayın!
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
 SORĞU |
|
|
|
|
|
|
|
|
